07 H. Hart van Jezus en H. Hart van Maria
 

Rozet. Jezusmonogram, letters ihc
Het Jezusmonogram is een symbolische aanduiding voor de naam van Jezus.

# Het Jezusmonogram op vroegmiddeleeuwse wijze geschreven met een c, in gele of goudkleurige letters, staat tegen een stralende zon als achtergrond. In de zes-pas staan zes engelenkopjes ieder met zes vleugels (serafijnen).


H. Hart van Jezus
De devotie tot of verering van het Heilig Hart van Jezus heeft Bijbelse wortels en is onder andere gebaseerd op teksten uit het evangelie van Johannes: “… maar een van de soldaten doorstak zijn zijde met een lans; terstond kwam er bloed en water uit.” En: ”Ze zullen opzien naar Hem die ze hebben doorstoken.” (Joh. 19:34.37) Het bloed en het water staan o.a. symbool voor de liefde van Jezus Christus, waarmee hij zichzelf offerde voor de mensheid.
In de Middeleeuwen komt deze devotie sterk tot ontwikkeling door kerkleraren, kloosterlingen en mystici. O.a. de kerkleraar Bernardus van Clairvaux (Fontaines, bij Dijon 1090 – Clairvaux 1153) wijdde zich aan deze devotie, waarin, naast de aandacht voor de goddelijke liefde waarmee Jezus Christus zich aan de mensen geeft en daarmee Gods liefde voor de mensen present stelt, ook de aandacht op de menselijke kant van Jezus gericht wordt. Zijn grenzeloze liefde komt uit het hart van Jezus als volmaakte mens. Daarom wordt het hart gezien als de centrale bron van liefde en groeit het idee, dat dit liefdevolle hart zichtbaar moet zijn en benaderbaar om te vereren. Men gaat het hart op de borst van Jezus afbeelden en het vereren als het Allerheiligste Hart van Jezus.
In de zeventiende eeuw krijgt de sluimerende devotie opnieuw een grote stimulans, wanneer de kloosterzuster Margaretha Maria Alacoque (Verosvres, regio Bourgondië, Fr. 1647 - Paray-le-Monial 1690) tussen 1675 en 1689 een aantal verschijningen krijgt, waarbij Jezus haar, naar haar zeggen, zijn H. Hart toonde. Zij kreeg daarbij ook de opdracht te ijveren voor de devotie tot het H. Hart van Jezus.
In de tweede helft van de negentiende eeuw kende die devotie opnieuw een grote bloei, toen paus Pius IX, 1846-1878, in 1856 voor de hele Kerk een feestdag vaststelde voor de verering van het H. Hart van Jezus. En in 1899 wijdde paus Leo XIII, 1878-1903, de wereld toe aan het Heilig Hart van Jezus.
Feestdag H. Hart van Jezus, ook wel Allerheiligst Hart van Jezus: vrijdag na de tweede zondag na Pinksteren.

# Jezus Christus, met kruisnimbus, toont hier, met de kruiswonden in zijn handen, zijn H. Hart, terwijl hij met zijn rechterhand een zegenend gebaar maakt. Zijn linkerhand wijst naar zijn hart. Het hart is omwonden met een doornenkroon en boven het hart staat een kruis. Beide tekenen verwijzen naar het lijden van Jezus. Boven het hart staat ook een vlam, wat wijst op de vurigheid van zijn liefde, waarmee hij zich offerde voor de gelovigen. Het hart staat tegen een achtergrond van een rode bloem, waarvan de blaadjes ogen als vlammen. Jezus draagt een rode mantel met een sierlijke zoom en een groene voering, tekenen van liefde respectievelijk hoop. Daaronder draagt hij een wit bovenkleed met een gele ceintuur. Hij staat, omgeven door vijftien flonkerende sterren, tegen een donkerblauwe achtergrond met lichtblauwe florale motieven.
S[anctu]m Cor Jesu - Heilig Hart van Jezus


H. Hart van Maria
De devotie tot het H. Hart van Maria bestond al in de Middeleeuwen, evenals of mogelijk afgeleid van de devotie tot het H. Hart van Jezus. Het gaat om de totale liefdevolle toewijding van Maria om de moeder te zijn van haar zoon Jezus Christus. Haar hart beschouwde men als de bron voor deze liefde. Dat liefdevolle hart wilde men zichtbaar maken door het af te beelden op haar borst, zodat het vereerd kon worden.
De devotie kwam in de negentiende eeuw tot grote bloei toen paus Pius IX in 1854 het dogma had afgekondigd van de Onbevlekte Ontvangenis van Maria en hij in 1855 een feestdag instelde ter ere van het Heilig Hart van Maria. Een feestdag om te benadrukken, dat Maria, de moeder van Jezus Christus, al vanaf haar ontvangenis (conceptie) volledig vrij was van de erfzonde en van zonden en daardoor waardig was de moeder van de Verlosser te worden. Haar hart, vaak met rode vlammen afgebeeld, staat symbool voor haar vurige liefde voor haar zoon Jezus Christus.
Feestdag H. Hart van Maria: 22 augustus. Na 1944 Feestdag van het Onbevlekt Hart van Maria: 22 augustus. Na 1969: zaterdag na de tweede zondag na Pinksteren.

# Maria, met rode nimbus, draagt een kroon omdat zij de koningin van hemel en aarde is. Zij is gekleed in een lichtblauwe mantel met een witte voering en met sierlijke randen. Om haar middel heeft ze een rode ceintuur. Zij toont hier haar H. Hart. Het hart van Maria is omwonden met een band van witte rozen, wat verwijst naar haar onschuld en maagdelijkheid. Ook is het doorboord met een zwaard, wat duidt op de smarten van Maria die ze geleden heeft om haar zoon Jezus Christus, zoals in het Lucasevangelie, Lucas 2:34-35, staat vermeld, waar Simeon tegen Maria zegt, dat haar hart met een zwaard doorboord zal worden. Boven het hart staan witte leliebloemen afgebeeld, symbool voor haar zuiverheid. Het geheel staat tegen een achtergrond van een rode bloem, waarvan de blaadjes ogen als vlammen, wat weer wijst op de vurigheid van haar liefde. Met haar linkerhand wijst ze naar haar hart; met haar rechterhand houdt ze een deel van haar mantel op. Ze staat, omgeven door vijftien flonkerende sterren, tegen een donkerblauwe achtergrond met lichtblauwe florale motieven.
S[anctu]m Cor Mariae - Heilig Hart van Maria


# Versiering met florale motieven: tegen een blauwe achtergrond een witte lelie en rode roosjes, twee keer, gespiegeld.

 
© Foto’s Henk van der Voort - Tekst Wim van Stiphout
 
TERUG VENSTER 07 VENSTER 08