14 H. Lambertus en H. Jozef
 

Zegekroon met lauriertak
Een zegekroon staat symbool voor de bekroning van het werk of het leven. Een martelaarskroon is een aanduiding voor het hemelse loon van een martelaar. Door zijn groenblijvende bladeren staat de laurier symbool voor onvergankelijkheid en eeuwig leven.

# Een gouden kroon, verweven met een lauriertak, staat tegen de achtergrond van een stralenkrans, omgeven door engelenkopjes, ieder met zes vleugels (serafijnen).
 
 
H. Lambertus
De H. Lambertus (Maastricht ca. 650 – Luik 17 september 705), geboren uit een voornaam geslacht, werd omstreeks 673 door het volk tot bisschop van Maastricht gekozen mede door toedoen van koning Childerik II (662-675). Met de H. Willibrordus (in Northumbrië 658 – Echternach 739), bisschop van Utrecht, werkte hij in goede verstandhouding aan de kerstening van het noordelijk deel van het Maastrichtse diocees (Brabant, de Kempen), waarvoor hij de eretitel Missionaris van de Kempen kreeg. Koning Childerik werd vermoord door aanhangers van de verbannen hofmeier Ebroïn. Deze keerde terug en verbande op zijn beurt de vroegere vrienden van de koning, onder wie Lambertus. Verdreven van zijn bisschopszetel verbleef hij zeven jaar, ca. 675 - 682, als monnik in de Benedictijner-abdij van Stavelot in de Ardennen. Daarna keerde hij terug naar Maastricht op zijn bisschopszetel. Naar men aanneemt werd hij op 17 september 705 ’s nachts, terwijl hij in gebed was, in zijn landhuis in Luik met een werpspies vermoord. De reden van de moordaanslag is nooit helemaal duidelijk geworden.
Het was Lambertus niet gelukt een vete in de hoogste kringen te beslechten, hij wekte eerder de schijn van partijdigheid. Daarbij kwam nog dat hij met openlijke kritiek op de overspelige Pepijn II van Herstal (ca. 635 Landen (B) - 714 Jupille a/d Maas bij Luik) in de ogen van de machtige hofmeiersclan te ver was gegaan. Hierom werd Lambertus als martelaar voor het geloof vereerd en in latere eeuwen ook de patroonheilige van de huwelijkstrouw.
Na zijn dood werd zijn lichaam naar Maastricht overgebracht en daar begraven in de St. Pieterskerk. Omstreeks 718 liet zijn opvolger, de H. Hubertus, de stoffelijke resten van Lambertus opgraven en overbrengen naar Luik, waar ze een laatste rustplaats kregen in de nieuwgebouwde grafkerk. Drie eeuwen later zou boven zijn graf de machtige domkerk, toegewijd aan de H. Lambertus, worden gebouwd. De overbrenging van de relieken betekende het einde van Maastricht als bisschopsstad. Want ongeveer tegelijkertijd werd door Hubertus de bisschopszetel overgebracht naar Luik.
Feestdag: 17 september.

# De H. Lambertus, met nimbus, is hier afgebeeld als bisschop in volledig liturgisch gewaad. Hij draagt een halfhoge paarse mijter. Zijn handen zijn in pontificale handschoenen gestoken. Met zijn rechterhand maakt hij een zegenend gebaar. In zijn linkerhand houdt hij een bisschopsstaf en aan de ringvinger van zijn linkerhand draagt hij een bisschopsring. Over het groene kazuifel, waarvan de rand versierd is, draagt hij een rood op een pallium lijkend kledingstuk met witte kruisjes en rode kwastjes aan het uiteinde (vermoedelijk een artistieke vrijheid van de kunstenaar). Onder het kazuifel draagt hij een rode tuniek. Daaronder zijn nog net de uiteinden te zien van een rode stola. Onder de tuniek draagt hij een albe, waarop onderaan versiering is aangebracht, een zogenaamde parura. Het heeft de vorm van een schild met florale motieven. Aan zijn linkerhand draagt hij een rode manipel. Aan zijn voeten paarse muiltjes met een goudkleurig bandje. Tegen de blauwe achtergrond staat een groene wingerd ter versiering.
Sanct[vs] Lambertvs - Heilige Lambertus

H. Jozef
Over de H. Jozef, ook wel Jozef van Nazareth genoemd, wordt in de Bijbel maar weinig gezegd. Hij wordt alleen genoemd rond de geboorte van Jezus. Hij was verloofd met Maria, de moeder van Jezus Christus. Omdat hij nooit gemeenschap met Maria zou hebben gehad en dus niet de biologische vader van Jezus was maar wel voor het dagelijks onderhoud van deze kleine familie zorgde wordt hij ook de ‘voedstervader’ van Jezus genoemd. Zijn beroep was timmerman, zo valt af te leiden uit een aanduiding van Jezus als ‘de zoon van de timmerman’. (Matt. 13:55).
Feestdag: 19 maart.

# De H. Jozef staat hier afgebeeld met in zijn rechterhand een staf, waar bovenaan een lelie bloeit, een symbool voor zijn zuiverheid of maagdelijkheid (sexuele onthouding). Jozef, met nimbus, oogt als een krachtige man met bruin krullend haar en baardje. Over zijn groene bovenkleed draagt hij een rode mantel, waarvan de rand versierd is. Aan zijn voeten heeft hij rode muiltjes.
Tegen de blauwe achtergrond staat een groene druifachtige wingerd ter versiering.
Sanctvs Josephvs – Heilige Jozef

Opmerking.
- De beide heiligen staan hier afgebeeld als patroonheiligen.
De H. Lambertus is vermoedelijk al vanaf de dertiende eeuw de patroonheilige van de vroegere parochie en van de oude en de huidige St. Lambertuskerk. Bovendien was hij ook de patroonheilige van de vroegere gemeente Veghel.
De H. Jozef is de patroonheilige van de Kerk, sedert 1870, toen paus Pius IX de H. Jozef had uitgeroepen tot beschermer van de hele Kerk.

# Versiering met florale motieven: tegen een blauwe achtergrond staan een witte lelie en rode roosjes, twee keer, gespiegeld.

 
© Foto’s Henk van der Voort - Tekst Wim van Stiphout
 
TERUG VENSTER 14 VENSTER 15